Γαστρικό υγρό, Το

Το γαστρικό υγρό είναι το υγρό που μένει στην γάστρα αφού βγάλουμε και σερβίρουμε το μαγειρεμένο φαγητό.
Προσφέρεται σαν γαρνιτούρα συνοδεία περιπαικτικού βλέματος εκ της μαγείρισσας προς τον σερβιριζόμενο, καθώς εκείνη τον ρωτά: "Να σου ρίξω ζουμάκι μάναμου να κάμεις παπάρα;"

Continue reading →

Οικοδέσποινα, Η

Εκ του Δέσποινα (θηλυκό του δεσπότης, Η οικοκυρά, η κυρία του σπιτιού)

η co-Δέσποινα, η βοηθός της Δέσποινας. Συνήθως αναφέρεται στην οικιακή βοηθό, στην θεία, την μαμά, την κόρη, την αδερφή, μια καλη φίλη, μια ξένη που προσφέρθηκε.

Continue reading →

Οθέλλος, Ο

Ο οθελλος εινα ένας ήρωας θεατρικού έργου του Ουίλλιαμ Σεξπιρ το οποίο μιλα για εναν νέο αξιωματικό ο οποίος θελει. Του προσφέρονται συνεχώς πράγματα κι εκείνος τα δέχεται αναφωνωντας "ω! θελω". Το έργο μιλα για την θέληση, την αποδοχή, την προσφορά, το πάρε-δώσε, το νταραβερι, την δεκτικοτητα, την δοτικότητα, το deal, την αγοραπωλησία και τον ερωτα.

Continue reading →

Προβοσκίδα, Η

Η προβοσκίδα ειναι η κατάσταση κατα την οποιαν πλήθος αμνοεριφιων, γιδων, πούμα, κατσικιών και συναφών ειδών τρέχουν γοργά προς αναζήτηση τροφής. Ειναι δηλαδή μια καταιγίδα ζώων που τρέχουν πριν να βοσκήσουν (προ-βοσκηδα)

Continue reading →

Παράπτωμα, Το

Το παράπτωμα ειναι ενα στάδιο προσδιορισμού της ηλικίας. Τοποθετείται μετα το "γέρος" και πριν το "πτώμα".

Π.χ.

"Πηγα στην Αιδηψό και ηταν γεμάτη παραπτώματα"

Continue reading →

Ξύλο

Continue reading →

Παραλιακός, Ο

Παραλιακός, παραλια-Κος (τουτεστιν παραλίας κύριος) ειναι ο καθυστερημένος κύριος ο οποίος παρατα μοίρα και πατρίδα και εγκαθίσταται σε καποια παραλια για χρονικό όριο τουλάχιστον έξι μηνών. (Απαιτείται ειδική άδεια απο τον ΕΟΤ βάσει του 2487&€:&9/14 δημοσιευμένο στην ΕΤΚ την 4.6.1934)

Μερικοί παραλιαΚοι ειναι:

Κος Φώτης - βοϊδοκοιλια

Κος Billy - κάτω κουφονησια

Κος Κριστι - αναφη

Κα Λενιω - super paradise, Mykonos

Continue reading →

Παρασκευή, Η

Οι ημέρες της εβδομάδας ονομάστηκαν από την θέση τους στο ημερολόγιο κατόπιν της ημέρας Κυριακής.

Έτσι προέκυψαν οι, Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη, Πέμπτη. Η ημέρα πριν το σαββατοκύριακο όμως, δεν πήρε το όνομά της βασιζόμενη σε αυτήν την ακολουθία.

Σύμφωνα με κείμενα του Ευφράνωρος του σκεπτικού, εκείνη την ημέρα οι αρχαίοι Έλληνες ξενυχτούσαν παρέα με χορό και μουσική στους δρόμους και τις ταβέρνες. Φορούσαν χιτώνες με χαμηλή λαιμόκοψη και ξόδευαν όλο το εισόδημα της εβδομάδας σε κρασί και φαγητό.

Η μέρα λοιπόν αυτή συνηθίστηκε να λέγεται Παρασκευή (παράς και V).

Continue reading →

Αφιέρωμα: Ερωτικό τραγούδι & αφεψήματα

Continue reading →

Νοέμβριος, Ο

Ο ενδέκατος μήνας του χρόνου ονομάστηκε Νοέμβριος καθότι εννέα μήνες πριν, δηλαδή τον Μάρτιο, διανύουμε την περίοδο της Σαρακοστής ("Λείπει ο Μάρτης απ'τη Σαρακοστή;", Ανώνυμος) και ο λαός περνά περίοδο εγκράτειας απο τις απολαύσεις και τα ανθρώπινα πάθη.

Όπως μας επισημαίνει ο Μέγας Βασίλειος «Ἔστιν οὖν ἡ ἐγκράτεια. ἁμαρτίας ἀναίρεσις, παθῶν ἀπαλλοτρίωσις, σώματος νέκρωσις μέχρι καί αὐτῶν τῶν φυσικῶν παθημάτων τε καί ἐπιθυμιῶν, ζωῆς πνευματικῆς ἀρχῆς, τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν πρόξενος, ἐν ἑαυτῇ τό κέντρον τῆς ἡδονῆς ἀφανίζουσα».

Αποτέλεσμα αυτής της εγκράτειας είναι η αποχή του κόσμου απο την τέλεση σεξουαλικών πράξεων με συνέπεια να φτάνει ο ενδέκατος μήνας του χρόνου και να μην υπάρχουν έμβρυα (Νο-έμβρυος).

Αντίστοιχα, καθότι μετά την αποχή απο τον έρωτα τα ζευγάρια είχαν αυξημένες σεξουαλικές επιθυμίες, τον επόμενο μήνα του Νοεμβρύου τα παιδιά γεννιόντουσαν δέκα-δέκα (Δεκ-έμβρυος).

Continue reading →

Αφιέρωμα: Ανατομία & λογοτεχνία

Continue reading →

Πληναυλία, Η

Όλοι μας έχουμε παει σε μια συναυλία. Είτε στο φεστιβάλ της ΚΝΕ, είτε στο Rockwace, είτε στο Optimus Alive.

Πόσες φορες ομως δεν έχουμε βρεθεί σε ένα αντίστοιχο θέαμα χωρίς να το θελουμε; Τοτε που πήγαμε εκει που θελει η παρεα με το ζόρι; Τοτε που το παίξαμε ψευτοκουλτουριαρηδες για να ρίξουμε μια γκομενα; Τοτε που φορεσαμε σκαρπινι και καζακα για μια άλλη; Τοτε που μας εσυρε η μανα μας στον Παριο η ο παππούλης μας στη γιορτή αγκιναρας στα Ήρεια;

Τοτε λέμε οτι παμε κάπου που δεν περνάμε καλα, δεν χτυπιομαστε σαν να μην υπάρχει μεθαύριο, δεν κοκκαλωνουμε γιατι δεν πιστεύουμε οτι θα ζούσαμε να ζήσουμε το αγαπημένο μας τραγούδι, δεν θα δακρυσουμε με οτιδήποτε συνθέτει την απόλυτη εικόνα, δεν θα τηλεφωνησουμε στο μουσικό μας ταίρι να μοιραστούμε τη χαρά μας. Δε θα λιποθυμησουμε (δε θα λιποθυμουσαμε ούτως η άλλως)

Τοτε λέμε οτι παμε σε μια Πληναυλία.

π.χ.

-Ρε μαλακα έχω παει τρεις φορες Χαρουλη, τέσσερις φορές Παπακωνσταντίνου και δυο φορές Κιάμο.. Και τους ΣΙΧΑΙΝΟΜΑΙ

-Α, εσύ λοιπον εχεις παει σε εννιά πληναυλιες

Continue reading →